پسرخاله وارد ميشود
| ۴ اسفند ۱۳۸۴ - قبل از ظهر ۱۰:۴۳ | تعداد بازديد : 9798 | كد خبر : ۳۵۴۴۳ |
توصيه اول: اگر شما فكر ميكنيد، آدم خيلي مهمي بوديد و ديگران هم فكر ميكردند، شما آدم خيلي مهمي هستيد و مهمتر از آن، از مابهتران هم خيلي شما را آدم مهمي ميدانند، پس شك نكنيد و هر كسي را كه فكر ميكند شما آدم مهمي نيستيد، له كنيد.
توصيه دوم: اگر از بد روزگار، ميز شما را گرفتند، خم به ابرو نياوريد و براي اينكه ديگران به مهم بودن شما شك نكنند، سعي كنيد، در اسرع وقت يك ميز بزرگتر را به چنگ آوريد و اگر نشد اصلا مهم نيست، ميز كوچك را هم ميتوان بزرگ كرد، مهم آن است كه اعتماد به نفس داشته باشيد و كم نياوريد!
توصيه سوم: براي آنكه ديگران قدر شما را بيشتر بدانند و شما را به پشت ميز برگردانند، سعي كنيد به صورت دايم از خود تعريف و براي خود «نوشابه خانواده» باز كنيد. استفاده از تكنيكهايي مثل سخنراني و پخش تكراري آن مثل فيلمهاي سينمايي ژاپني از تلويزيون، مصاحبه با خودتان در مجله خودتان، تحريك اعوان و انصار به دادن فحش به كساني كه چشم ديدن شما را ندارند و دادن علامتهاي غلط براي ضايع كردن نفر بعد از شما، از روشهاي بسيار مفيد است.
توصيه چهارم: اگر اوضاع خراب شد و احتمال ميرفت كه در كل مهم بودن شما زير سؤال برود، استفاده از مدل «بررهاي» جواب ميدهد. به تاريخ دو سال قبل، جلسهاي ترتيب دهيد و از قول همه بنويسيد: «ها! اين كه وگفتي يعني چه؟» و بعد به عنوان يك فوقتخصص فيزيك به سؤالها جواب بدهيد و بعد با پول ميز جديدتان، آن را چاپ كنيد و براي آنكه همه بفهمند چقدر آدم مهمي هستيد، از قول بقيه بنويسيد كه چقدر مهم هستيد.
توصيه پنجم: براي آنكه نشان دهيد، تنها شما مهم هستيد، چند پوست خربزه زير پاي بقيه بيندازيد كه زمين بخورد. اگر سرش هم شكست، چه بهتر، مصاحبههاي بروبچ در اينجا اهميت خاصي دارد؛ راست و دروغ بودنش مهم نيست، اصل قضيه آن است كه زير پاي ديگران را خالي كنيد.
توصيه ششم: برگزاري مراسم دستبوسي براي پابهركابان حزبي اهميت خاصي دارد، به خصوص در شبهاي چهارشنبه، اگر بتوانيد چند آقازاده درشت را هم تور كنيد، چه بهتر. تركيب متنوع مراسم دستبوسي كه از نماينده شهر تا خزانهدار را داشته باشد، كار را «نور علي نور» ميكند. همچنين براي اينكه حساب كار دست ديگران بيايد، چند مصاحبه آتشين پس از مراسم دستبوسي و اشك تمساح ريختن براي مملكت را چاشني كنيد.
توصيه هفتم: مهمتر از همه، اعليحضرتان آن طرفي هستند و براي اينكه بفهمند هنوز هم شما مانند قديم به آنان ارادت داريد، مرتب برايشان كارت تبريك بفرستيد، اصلا خيال همه را راحت و قبله همه عالم و آدم را وطن دومتان اعلام كنيد و حداقل پنجاه، شصت صفحه در وصف اين قبله بنويسيد. البته براي آنكه كسي نتواند گير بدهد، بايد پسرخاله را وارد كنيد. نقش پسرخاله در اينجا اهميت زيادي دارد، مهم اين است كه آنطرفيها بفهمند كه شما چه ارادتي به آنان داريد و اينطرفيها، فكر كنند اينها حرفهاي پسرخاله است، پس پسرخاله را وارد كنيد.
